زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابن هانی نیشابوری





ابوعبدالرحمان عبدالله بن محمد نیشابوری (م ۲۳۶ق)، ملقب به ابن‌ هانی، استاد قرن سوم هجری قمری در علم حدیث، نحو و ادب که علمای رجال اهل‌سنت او را محدثی ثقه دانسته‌اند.


۱ - معرفی اجمالی



ابوعبدالرحمان عبدالله بن محمد بن‌ هانی نیشابوری، ملقب به ابن‌ هانی، در علم نحو شاگرد اخفش اوسط (م ۲۱۰ق)، و در علم حدیث از شاگردان محمد بن جعفر غُندرا، یوسف بن عطیّه و عبدالاعلی بن عبدالاعلی بود. ابن‌هانی در علم حدیث، نحو و ادب استاد بود. علمای رجال اهل‌سنت او را محدثی ثقه دانسته‌اند و کسانی چون ابوبکر بن ابی الدنیا و عبدالله بن محمد بن ناجیه از او حدیث نقل کرده‌اند. نیشابوری سال ۲۳۶ق در بغداد از دنیا رفت. کتاب نوادر العرب و غرائب الفاظها اثر او می‌باشد. ابن طاووس از تفسیر غریب القرآن ابوعبدالرحمان بن محمد بن‌هانی بهره برده که گویا اثر همین فرد است.
[۷] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۱، ص۳۳۶.
[۱۱] اعلمی، محمدحسین، دائرة المعارف الشیعیة العامه، ج۱۲، ص۳۸۳.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۱۷، ص۲۳۰-۲۳۱.    
۲. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۰، ص۷۳.    
۳. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۱۷، ص۲۸۴.    
۴. ↑ ابن طاووس، علی بن موسی‌، سعد السعود، ص۲۴۹.    
۵. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۱، ص۲۴۲.    
۶. ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، بغیة الوعاة، ج۲، ص۶۱.    
۷. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۱، ص۳۳۶.
۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۶، ص۱۴۳.    
۹. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۴۴۰.    
۱۰. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، ایضاح المکنون، ج۲، ص۶۸۱.    
۱۱. ↑ اعلمی، محمدحسین، دائرة المعارف الشیعیة العامه، ج۱۲، ص۳۸۳.
۱۲. ↑ قفطی، علی بن یوسف، انباه الرواة، ج۲، ص۱۲۷.    


۳ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۴۹۱، برگرفته از مقاله «عبدالله نهدی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.